ஏ.கே.செட்டியார் - அண்ணல் காந்தியடிகள் பற்றிய முதல் ஆவணப்படம்

யதார்த்தா கி.பென்னேஸ்வரன்

                அனைவருக்கும் வணக்கம்.

வேறு எந்த சமூகத்திலும் காணாத அளவுக்கு நம் தமிழ் சமூகத்தில் விசித்திரங்களும் வேடிக்கைகளும் வினோதங்களும் எக்கச்சக்கமாகக் கொட்டிக் கிடக்கின்றன.  இரு வேறுபட்ட முனைகளில், ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பே இல்லாத இருநிலைகளில் எதிரும் புதிருமான தளங்களில் சமூகக் கலாச்சார நிகழ்வுகள் நம்முன் பல சமயங்களில் காணக் கிடைக்கின்றன.  வெற்று ஆரவாரங்களாலும் கோஷங்களாலும் உருவாக்கப்பட்டு  எதிலும் ஒரு பூரணத்தையும் ஒழுங்கையும் வேண்டி நிற்காது  ஒரு சிறு அளவிலேனும் பகுத்தறிவின் பிரயோகத்தையும் வேண்டி நிற்காத விஷயங்கள் பிராபல்யம் அடைந்து நிறுவப்பட்ட வெற்றிகளின்  சூத்திரங்கள் ஆகின்றன. 

அதே நேரம் நாம் மற்ற சமூகங்களின் முன், மற்ற மொழி மற்றும் கலாச்சாரக் குழுமங்களின் பெருமையுடன் முன் வைக்கத் தகுதியும் ஆகிருதியும் கொண்ட பல உன்னதங்கள் எவ்வித ஆரவாரமும் இன்றி ஒரு அர்த்தம் பொதிந்த மௌனத்துடன் இச்சமூகத்தின் மூளைச் செயல்பாட்டினை நிராகரித்த புறக்கணிப்பினை எதிர்கொண்டு கால ஓட்டத்தில் பயணித்து வருகின்றன.  

அப்படிப்பட்ட பல உன்னத நிகழ்வுகளில் ஒன்றுதான் ஏ.கே.செட்டியார்.   ஒன்றும் இல்லாத வெற்றுக் கலாச்சார நிகழ்வுகள் பொய்யான ஒரு சரித்திரத்தினை உருவாக்கி தமக்கான தகுதியில்லாத இடங்களை ஸ்தாபித்துக் கொண்டு பதவி பட்டங்களுடன் பிரம்மாண்டமாக இயங்கும் இந்த சூழலில்  எவ்வித ஆரவாரமும் இன்றி தன்னைப் பற்றிய எவ்விதமான பதிவுகளையும் வருங்காலத்துக்காக முன்வைக்காமல் சென்றிருக்கிற ஒரு உன்னத நிகழ்வு ஏ.கே.செட்டியார்.

வாழ்தலின் விதி - மனுஷி

கவிதைக்கும் கவிஞர்களுக்கும் மொழியும் இயற்கையும் அளிக்கும் சுதந்திரம் அளவற்றது.

அவர்கள் எதையும் எப்படி வேண்டுமானாலும் உருவகப்படுத்தும் உரிமையும் அந்த உரிமையை கட்டற்ற முறையில் பாவிக்கும் சாதுரியமும் கவிஞர்களுக்கு உள்ளது.

கவியின் பார்வையில் எண்ணம் செல்லப் பறவையாகலாம்.

சிந்தனை செல்லப் பறவையாகலாம்.

உறவு செல்லப் பறவையாகலாம்.

சுதந்திரம் செல்லப் பறவையாகலாம்.

அந்த பறவையுடன் சல்லாபிக்கலாம்.

சண்டையிடலாம்.

வாழ்க்கையின் விந்தைகளை, நொடியின் பின்னத்தில் பளாரென்று ஏதேனும் யதார்த்தத்தை முகத்தில் அறைந்து சிறகடித்து பறக்கலாம்.

வாழ்வென்பது விட்டு விடுதலையாவதுதானே என்று கேள்வி எழுப்புகிறார். ஒரு கட்டத்தில் வாழ்வு அந்த விடுதலையையும் மீறிய ஏதோ ஒன்றுக்கும் கெட்டலையத்தானே செய்கிறது?

எண்ணம், சிந்தை, நட்பு, உறவு பகை அனைத்தையும் செல்லப்பறவையாக பாவித்து கூண்டுக்குள் அடைத்து வைத்து அவற்றுடன் கோபம் கொள்ளலாம். முரண்பாடு கொள்ளலாம் கொள்ளாமல் இருக்கலாம். பேச்சு வார்த்தைகள் அற்று இருக்கலாம். உரையாடல்களுக்கு புதிய பரிமாணம் தரலாம்.

இந்த சுதந்திரம் அனைத்தும் கவிக்கும் கவிதைக்கும் அவை தரும் அனுபவத்துக்கும் உள்ளது.

தளம் இலக்கிய இதழில் (தளம்-3, இதழ் 13, ஜனவரி-மார்ச் 2016) வெளியான மனுஷி கவிதை வழியாக மேற்கண்ட அனுபவத்தை அளிக்கிறார்.

வாழ்தலின் விதி

கீச் கீச்சென குரலெழுப்பும்
செல்லப் பறவைகளுக்கு
என் மீது
எந்தக் கோபமும் இல்லை.
யாதொரு முரண்பாடுகளும் இல்லை.
இருந்தும்
சமீபகாலமாக
நாங்கள் பேச்சுவார்த்தைகள் அற்று இருந்தோம்.
எப்போதாவது சோம்பல் முறித்து
அவை பேசத் துவங்குகையில்
நான் மொழியற்று நின்றேன்.
நான் அருகமர்ந்து பேசுகையில்
வார்த்தைகளைச் சுவைத்தபடி
அதீதக் காதலுடன்
முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தன.
புது வருடத்தின் இரண்டாம் மாதத்தில்
அவை கூண்டுக்குள்
சிறகு விரிப்பதையும்
வேனிற்காலத்தில் வெப்பத்தை
சுவைக்கும் பேராவலுடன்
பெருவெளிக்குள் பயணிக்கும்
எத்தனிப்புடன் தானியங்களைக்
கொத்தித் தின்றதையும்
நான் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருந்தேன்.

நாங்கள் பேசிக் கொள்ள
மௌனம் கூட மிச்சமில்லாது போன
ஒரு காலைப் பொழுதில்
நான் வைத்த பெயரைச் சுமந்த படி
என்னிலிருந்து வெளியேறி
பறந்து சென்றன
பறவைகள்.

வாழ்வென்பது
விட்டு விடுதலையாகி
பறத்தல்தானே மாயா.

யாத்திரை - இளங்கவி அருள்

கவிதையின் எல்லை எது?

துவக்கப்புள்ளி எது?  ஒரு கவிதை எதை செய்து முடிக்க வேண்டும்?  அல்லது அந்த கவிதை எதை செய்து முடிக்க தன்னுடைய துவக்கப் புள்ளியில் இருந்து கிளம்ப வேண்டும்?

இதுவரை மானிடம் தனக்குள்ளே போட்டுக் கொண்டு தவித்த புதிர் சிக்கல்களையெல்லாம் வென்றெடுத்து விட்டதா கவிதை?

கவிதை என்ற பெயரில் இதுவரை உலகில் உள்ள மொழிகளில் எல்லாம் எத்தனை வார்த்தைகள் விரயப்பட்டுள்ளன?     எத்தனை அனந்த கோடி வார்த்தைகள் கற்பனைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு யானைகள் மிதித்துச்சென்ற  பாதையின் சிறுமுளைகளாய் சிதிலமடைந்துள்ளன?

கவிதை ஒரு துவக்கமா?  அல்லது கவிதை தனக்குள் தீர்வை பொதித்து வைத்துள்ள முடிவா?

ஒரு வாசகனாக எனக்கென்னமோ கவிதை ஒரு துவக்கமற்ற, முடிவற்ற யாத்திரையாகத்தான் இருக்கும் போல் இருக்கிறது.

அந்த யாத்திரையை கவிதையாக சொல்ல முயற்சித்து இருக்கிறார் இளங்கவி அருள் என்ற கவிஞர்.

கல்வெட்டு மார்ச் 2016 இதழில் இளங்கவிஅருள் எழுதிய யாத்திரை என்னும் கவிதையை பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றியது –

இவருடைய யாத்திரைப் பருவம் எதைப்பற்றியும் தீர்மானிக்காமல் கனவுகள் போல தனித்துப் போயிருக்கின்றன.  சக மனிதர்களுக்கும் இதே கதிதான் என்கிறார்.

இரவில் படரும் நிழலை இருள் சுற்றும் பறவை போல வைகறையில் தொடங்கி அந்திக்கு வந்துவிடும் வாழ்க்கை போராடி வெல்லப்படுகிறது – அல் சுற்றும் என்ற மிக நல்ல பிரயோகத்தை இங்கே தந்திருக்கிறார்.  இங்கு ஏதேதோ செயல்கள் யாத்திரிகர்களால் பெயரிடப்படாத விலங்கின் தன்மைக்கு மனிதம் என்று பெயரிடப்படுகிறது என்று முடிக்கிறார்.

இளங்கவி அருள் கவிதையின் இந்த யாத்திரை மீண்டும் எங்கோ துவங்கி மீண்டும் ஏதோ ஒரு முடிவிலாப் பொருளை நோக்கிச் சென்று மீண்டும் பலப்பல கேள்விகளுக்கு விடை தேடி ஒரு புள்ளியை நோக்கி விரைகிறது.

ஒரு கவிதையின் முடிவுறாத்தன்மை கொண்ட பயணம் என்பது இப்படித்தான் இருக்குமோ?

யாத்திரை

எதைப்பற்றியும் தீர்மானிக்காமல்
கனவுகள் போல் தனித்துப் போயின
என் யாத்திரைப் பருவம்.

இதே கதிதான் சக மனிதர்களுக்கும்
வைகறையில் தொடங்கி
அந்திக்கு வந்துவிடுகிறது வாழ்க்கை
இரவில் படரும் நிழலை அல்சுற்றும் பறவை போல்
போராடி வென்று விட்டேன்.

செத்துப் போனவர்களைப் பற்றி
நாம் நிறையப் பேசிக் கொண்டு இருக்கின்றோம்.

மனிதத் தன்மை என்னவென்பதை
பிளாஸ்டிக் புல்களுக்கு நீரையும்
தோல் பொம்மைகளுக்கு உணவையும்
கண்ணாடி பறவைகளுக்கு தானியத்தையும்
மரப்பாச்சிகளுக்கு ஒப்பனையும்
யாத்திரிகள் சேர்த்து விட்டார்கள்
பெயரிடப் படாத விலங்கின் தன்மையை
மனிதமென்று.

ஆத்துலே வெள்ளம் போகுது...

இதுவரை சுமார் 3 கோடியே 70 லட்சம் பாக்கியவான்கள் இணையம் வழியாக ஃப்ரீடம் 250 மொபைல் போன் வாங்குவற்காக பதிவு செய்துள்ளார்கள் என்று எங்கோ ஒரு செய்தி படித்தேன்.

இத்தனை பேருக்கும் விருதாவாக நிறைய நேரம் இருந்திருக்கிறது என்பது இதன் மூலம் தெளிவாகி இருக்கிறது.

ஏனென்றால் பல மணி நேரங்கள் செலவழித்தால் மட்டுமே ஒருவரால் இந்த பாக்கியத்தை பெறமுடியும் என்று சொன்னார்கள்.

இதற்கு நான் எந்தவகையான முயற்சியும் எடுக்கவில்லை.

வெகுவிரைவில் கரோல்பாக் கஃபார் மார்க்கெட்டில் இந்த போன் 200 ரூபாய்க்கு கூவிக்கூவி விற்கப்படும் சாத்தியக் கூறுகள் நிறைய உள்ளன.  இது தவிர இணையத்தில் பதிவு செய்து வாங்கிய சில தர்மவான்கள் மாலை நேர க்வார்ட்டர் தாகத்துக்காக 300 ரூபாய் அல்லது அதிகபட்சம் 450 ரூபாய்க்கு விற்க முன்வருவதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் அதிகம் உள்ளன.

எனக்கென்னவோ எப்போதும் கெட்ட சிந்தனைதான்.

டெல்லி தமிழ் சங்க உறுப்பினர்கள் சந்திப்பு

நேற்று 30 ஆகஸ்டு 2015 டெல்லி தமிழ் சங்க உறுப்பினர்கள் சிலர் ஒன்று கூடி டெல்லி தமிழ் சங்கத்தை சார்ந்த சில பிரச்சினைகள் குறித்து ஆலோசனை நடத்தினார்கள்.

முதன்முறையாக இதுபோன்று ஒரு கூட்டம் தமிழ் சங்கம் குறித்து நடைபெற்றது குறிப்பிடத் தகுந்த விஷயம்.

இதில் விசேஷம் என்னவென்றால், சங்க செயற்குழுவின் தேர்தல் முஸ்தீபுகள் போன்ற எந்தவிதமான நோக்கமும் இன்றி சங்கத்தின் நலன் கருதி ஒருசிலர் கூடி இதுபோன்ற ஒரு கூட்டத்தை கூட்டியிருப்பது அநேகமாக சங்க வரலாற்றில் இதுதான் முதன்முறை என்று நினைக்கிறேன்.

ஸ்டெப் கட்டிங்

டெல்லியில் காலடி எடுத்து வைத்த 1981-ல் இருந்து என்னதான் தலை போகின்ற வேலையாக இருந்தாலும் எங்கிருந்தாலும் முடிவெட்டிக் கொள்வது என்பது கோல் மார்க்கெட்டில் உள்ள ஆசாத் சலூனில்தான்.

காதை மறைக்கும் ஸ்டெப் கட்டிங், காலுக்குக் கீழ் பாதத்தை மறைக்கும் வகையில் பெரிய சூப்பர் சைஸ் பெல் பாட்டம் பேண்ட், பாபி காலர் (யானைக் காது காலர்) சட்டையுடன் கிருஷ்ணகிரியில் இருந்து சென்னை வந்து அங்கிருந்து டெல்லிக்கு ரயில் ஏறியபோது மற்ற எல்லா கவலையை விட என் ஸ்டெப் கட்டிங்கை பராமரிக்கின்ற கவலைதான் அதிகமாக இருந்தது.

பல ஆண்டுகளாக என் காதுகளை நானே கண்ணாடியில் பார்த்துக்கொள்ள முடியாத நிலை இருந்த காலமும் இருந்தது.

என்ன வெங்காய எழவோ...

டெல்லியில் சமீபத்தில் கண்களில் நீரை வரவழைக்கும் வெங்காய விலை ஏற்றத்தில் ஒரு புதிய டகால்டி -

டெல்லியின் அனைத்து மதர் டைரி  காய்கறி விற்பனை மையங்களில் வெங்காயம் கட்டுப்பாட்டு விலையில் 30 ரூபாய்க்கு கிடைக்கிறது.

காலை 7.00 மணியில் இருந்து 1 மணி நேரத்துக்கு விற்பனை செய்கிறார்கள்.

அந்த நேரத்தில் வியாபாரிகள் கூட்டமாக வந்து நிறைய வெங்காயத்தை அள்ளிச் சென்று கடைகளில் அதே வெங்காயத்தை 70 ரூபாய்க்கு கூசாமல் விற்கிறார்கள்.

இது அரசாங்கத்தின் அனைத்து துறை அதிகாரிகளுக்கும் நன்றாக தெரியும். ஆனால் அவர்கள் எந்த கேள்வியும் கேட்பது இல்லை.  எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்க துணிவது இல்லை.

உணவு பொருட்களை பதுக்குகிறவர்கள் மற்றும் கள்ள சந்தையில் விற்பனை செய்கிறவர்களுக்கு எதிராக பல சட்டங்களும் அந்த சட்டங்களை நிறைவேற்ற அரசுத் துறையும் இருக்கிறது.

ஆனால் யாரும் எதையும் கண்டுகொள்வது இல்லை.

ஆனால் எவனாவது ஏழை தெருவோர வியாபாரி எங்காவது மாட்டினால் இந்த துறை அதிகாரிகள் ஏறத்தாழ ஷெர்லக் ஹோம்ஸ் ரேஞ்சுக்கு வேட்டையாடி அவர்களை உண்டு இல்லை என்று செய்து விடுவார்கள்.

வெங்காயம் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பாஜக ஆட்சி டெல்லியில் பறிபோனது ஏனோ நினைவுக்கு வருகிறது.

இந்த வெங்காய விலையேற்றத்தை பழிவாங்க மொத்தமாக வெங்காயத்தை பயன்படுத்துவதை உடனடியாக நிறுத்துவோம் என்று மூக்கு புடைக்க வாட்ஸ் அப் குழுக்களில் செய்திகளை அனுப்பி அதனை ஷேர் செய்யச் சொல்லி நடுராத்திரியில் பயமுறுத்தி வருகிறார்கள்.

இதற்கு வெங்காய விலையேற்றமே தேவலை என்று சமயத்தில் தோன்றுகிறது.

ஆவணப்படத்துக்கான தடையும் ஊடக பயங்கரவாதத்தின் ஓநாய் முகமும்…

இன்று (5 மார்ச் 2015) காலை பிபிசி நிறுவனத்துக்காக எடுக்கப்பட்ட நிர்பயா பற்றிய ஆவணப்படம் யூடியூபில் கிடைக்கிறது என்று சில நண்பர்கள் கூறியதும் பரபரப்பாக இருந்தது.  இந்தப் படத்தை திரையிடுதல் மற்றும் ஒளிபரப்புதல் ஆகியவற்றுக்கு நீதிமன்றம் வழியாக அரசாங்கம் தடை ஆணையைப் பெற்றதால் இதனை மீண்டும் எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்த வாய்ப்பு இருக்கிறது என்ற பயத்துடனேயே இந்த ஆவணப்படத்தை காண நேர்ந்தது.

இந்த ஆவணப்படத்தின் மீதான என்னுடைய முதல் எதிர்வினையை சொல்ல வேண்டுமென்றால் எனக்குக் கிட்டிய பெரும் அதிர்ச்சியைத்தான் பகிர்ந்து கொள்ளவேண்டும். 

இந்தத் துயரமும் மனக்கிலேசமும் அளித்து வரும் சம்பவத்தைப் பற்றியும்   இந்த சம்பவம் தொடர்பான போராட்டங்கள், பல்வேறு எதிர்வினைகள், வழக்கு விபரங்கள் ஆகியவற்றை ஒரு பத்திரிகையாளனாக தொடர்ந்து கண்காணித்து இருந்தாலும் இந்த சம்பவத்தைப் பற்றிப் படம் முழுதும் பரவலாகப் பேசும் இப் படத்தின் நேரடித்தன்மை என்னை பெரும் அதிர்ச்சிக்கு ஆளாக்கியது என்றுதான் கூறவேண்டும்.

தானே வைத்துக் கொண்ட ஆப்பு - டெல்லி தேர்தல் முடிவுகள்

டெல்லியில்  இத்தனை ஆண்டுகளாக வசித்து டெல்லி மக்களின் மனநிலையை எப்படி உன்னால் கணக்கிட முடியாமல் போனது என்று முகநூலில் நண்பர் ஒருவர் கேட்டிருந்தார்.

அவர் கேட்டது சரியான கேள்வி.  டெல்லி சட்டசபை தேர்தல் குறித்த என்னுடைய அனுமானம் முற்றாக தவறிப் போனதை ஏற்றுக் கொள்கிறேன்.   தொங்கு சட்டசபையை டெல்லியில் என்னைப்போலவே  பலரும் எதிர்பார்த்தனர்.  பாஜகவுக்கு 20 இடங்களுக்கு மேல் வரும் என்று எதிர்பார்த்தது.  காங்கிரசுக்கும குறைந்தது 10 இடங்கவளாவது வரும் என்றும் எதிர்பார்த்தது.  ஆனால் நடந்தது முற்றிலும் வேறாகிவிட்டது.

அதற்காக வருத்தம் எதுவும் இல்லை. ஆனால் டெல்லியில் நடக்கப்போகும் அரசியல் விளையாட்டுக்கள்  குறித்து கொஞ்சம் பயம் இருக்கிறது. அதைப் பற்றி இப்போது பேச வேண்டாம் என்று தோன்றுகிறது.  அப்படி  பேசுவதும் நியாயமாகவும் இருக்காது.     

டெல்லி தேர்தல் குறித்த கணிப்பை கூறுவதுபோல 7 பிப்ரவரி 2014 அன்று என்னுடைய பதிவின் இறுதியில்  கீழ்க்கண்டவாறு முடித்திருந்தேன். 
 
என்னுடைய மனக்குறளி மீண்டும் மீண்டும் எனக்கு வலியுறுத்திக் கொண்டே வருவது இதுதான் – டெல்லியில் மீண்டும் தொங்கு சட்டசபை வருவதற்கான அறிகுறிகள் தான் அதிகம் உள்ளன என்றுதான் எனக்குத் தோன்றுகிறது. 
நான் டெல்லியின் நீரை  34 வருடங்களாகப் பருகி வருகிறேன்.  டெல்லியின் காற்றை சுவாசித்து இருக்கிறேன்.  டெல்லி எனக்கு 34 ஆண்டுகளாக சோறிட்டு இருக்கிறது.  டெல்லியில் ஜீவசமாதியாக அடக்கமாகியுள்ள மகாபுருஷர்கள்  பலரும் என் மீது தங்கள் அருள் மழையை பொழிந்து உள்ளனர்.
  
எனவே இதனை டெல்லியின்  மீதான என்னுடைய  சாபமாக எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது.
அப்படி தொங்கு சட்டமன்றமாக வரவில்லை என்றால் உங்களைப் போலவே நானும்  மிகுந்த   மகிழ்ச்சி அடைவேன்.

தற்போது டெல்லி தேர்தலில் ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கு பெருத்த வெற்றி அபார வெற்றி அல்லது வரலாறு காணாத வெற்றி என்பது வெறும் சம்பிரதாயமான வார்த்தை – 

உண்மையில் டெல்லியின்  வாக்காளர்கள் அதகளம் செய்துள்ளனர்.

இந்த வெற்றியை ஆம் ஆத்மி கட்சியினரே எதிர்பார்த்து இருக்க மாட்டார்கள்.

வெளியில் காட்டிக் கொள்ளவில்லை என்றாலும் கண்டிப்பாக பெருத்த அதிர்ச்சிக்கு ஆளாகியிருப்பார்கள்.

டெல்லியில் போட்டியிட்ட பிரதான கட்சிகளின் தலைவர்கள் ஆளாளுக்கு நாங்கள் தான் வெற்றி பெறுவோம் என்று மாறி மாறி அறிக்கை விட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.  இது இயற்கைதான்.  யாரும் செய்யும் காரியம் தான்.

தேர்தலுக்குப் பிறகு ஆம் ஆத்மி ஆதரவு கேட்டால் நாங்கள் தர மாட்டோம் என்று காங்கிரஸ் தலைவர்களும் நாங்கள் தோற்றாலும் காங்கிரசிடம் ஆதரவு கேட்க மாட்டோம் என்று ஆம் ஆத்மி கட்சி தலைவர்கள் கூறும் அளவில் சென்று கொண்டு இருந்ததையும் யாரும் மறக்க முடியாது.

இப்போது எல்லாமே தலைகீழாகி விட்டது.

இன்று காலை பாஜக கட்சியின்   முக்கியமான தலைவர்கள் சிலருடன்  பேசிக் கொண்டிருந்தபோது தங்கள் தோல்விக்கான காரணங்களாக அவர்கள் கூறியவை –

• பாஜக தலைவர்கள் பலரும்  பதவிக்கு வந்ததும் தாங்கள் ஏதோ வானத்தில் இருந்து இறங்கி வந்த தேவர்கள் போல நடந்து கொண்டார்கள்.   தலைவர்களில் பலரும் யாரையும் மதிக்காமல் சிறுமைப்படுத்தி வந்தார்கள்.     இதில் முக்கியமாகக் குறிப்பிடப்படும் பெயர்கள் – அருண் ஜெட்லி, ரவி சங்கர் பிரசாத், நிர்மலா சீதாராமன், செய்தித் தொடர்பாளராக இருந்து இப்போது பொதுச்செயலாளர்களில் ஒருவராக பொறுப்பேற்றுள்ள ஸ்ரீகாந்த் சர்மா ஆகியோர் நடந்து கொள்வது கட்சியிலேயே பலருக்கும் பெருத்த அதிருப்தியும் வெறுப்பும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

• போதும் போதும் என்று மக்களுக்கு திகட்டும் அளவில் மோடியை கட்சி முன்னிறுத்தியது.
  
  
• டெல்லி பாஜகவில் கடுமையான உழைப்பை நல்கிய பல தலைவர்கள் இருக்கும்போது திடீரென்று கட்சியில் இணைந்த கிரண் பேடியை முதல்வர் வேட்பாளராக்கியதால் மாவட்ட அளவில் கட்சி வேலைகளை பார்த்து வந்த தலைவர்கள் யாரும் துரும்பைக் கூடக் கிள்ளிப் போடவில்லை.    பாஜக தோற்க வேண்டும் என்று டெல்லி பாஜக தலைவர்களே பிரார்த்தனையில் ஈடுபட்டதாகக் கேள்வி. (அவர்கள் பிரார்த்தனை பலித்ததில் அவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்களா என்று அவர்களைக் கேட்க வேண்டும்).
  
  
• பொதுவாக டெல்லியில் பாஜகவுக்கு ஆர்.எஸ்.எஸ்.பெரும்பலமாக பின்னணியில் உள்ள அமைப்பு.  அவர்களின் கடுமையான உழைப்பு எப்போதுமே கட்சிக்கு பேருதவியாக இருந்து வருகிறது.  இந்தத் தேர்தலில் ஆர்.எஸ்.எஸ்.தொண்டர்கள் தேர்தலில் வேலை செய்யவில்லை.
  
  
• மோடி டெல்லியில் மேற்கொண்ட மிகவும் மலிவான பிரச்சார உத்திகள் – பல இடங்களில் மோடி கெஜ்ரிவாலை மிகவும் கீழ்த்தரமாக தாக்கியிருக்கிறார்.  இது ஒருவகையான எதிர்மறையான விளைவை ஏற்படுத்தியது என்கிறார்கள்.
  
  
• காங்கிரசின் வாக்கு வங்கி  அப்படியே மொத்தமாக பாஜக எதிர்ப்பாக ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கு சென்றிருக்கிறது.  அந்த ஓட்டுக்கள் ஆம் ஆத்மி கட்சிக்கு மட்டுமே பெரிதும் உதவியிருக்கிறது.

இப்படி பல காரணங்களை பாஜக நண்பர்கள் கூறி வருகிறார்கள்.

மொத்தத்தில் பாஜகவுக்கு எதிரான டெல்லி மக்களின் கோபம் ஆம் ஆத்மி கட்சியை இந்த அளவுக்கு வெற்றியின் உச்சத்துக்கு கொண்டு செல்ல உதவியிருக்கிறது.

இந்த தேர்தல் முடிவு மிகவும் விசித்திரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.  ஒரு தொலைக்காட்சி  விவாதத்தில் மூத்த பத்திரிகையாளர் சேகர் கூறியதுபோல இந்த முடிவு மூன்று அணியினரையும் அளவற்ற மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியுள்ளது.  இது உண்மையிலேயே விசித்திரமான விஷயம்தான்.  மூன்று தரப்புக்கும் மகிழ்ச்சி எப்படியென்றால்-

• இத்தனை பெரிய, தாங்களே அதிகம் எதிர்பார்க்காத பிரம்மாண்டமான வெற்றியை அடைந்த ஆம் ஆத்மி கட்சியினர் அடையும் அளவற்ற மகிழ்ச்சி.
  
  
• மத்தியில் ஆட்சியில் உள்ள பாஜகவுக்கு, மோடி அலை நாடு முழுதும் வீசிவருகிறது என்று மார்தட்டி வந்த பாஜகவுக்கு தலைநகரில் வெறும் 3 இடங்களே கிட்டி முட்டி கிடைத்ததில் காங்கிரஸ் கட்சியினர் அடைந்த ரகசிய குதூகலம்,   
  
  
• மூன்று முறை தொடர்ச்சியாக ஆட்சியில் இருந்த தேசிய கட்சியான காங்கிரஸ் ஒரு இடம் கூட பெறாமல் – 63 இடங்களில் டெபாசிட் இழந்ததில் பாஜகவினரின் ஆனந்த புளகாங்கிதம்

இப்படி அனைத்து தரப்பினரையும் ஆனந்த சாகரத்தில்  திளைக்க வைத்த தேர்தல் முடிவு இதுவாகத்தான் இருக்கும்.

கெஜ்ரிவால் அரசு எப்படி இருக்கும் என்று இப்போதைக்கு ஹேஷ்யம் எதையும் சொல்வது நன்றாக இருக்காது. இப்போதைக்கு எதையாவது அச்சு பிச்சென்று சொல்லி வைத்தாலும் புரட்சியாளர்கள் பின்னிப் பெடல் எடுத்து விடுவார்கள்.  நிறைய பேர் நேற்றில் இருந்து கொலை வெறியில் அலைகிறார்கள்.  அவர்களிடம் சிக்கினால் கதை கந்தலாகி விடும்.

மோடி மயக்கம் தெளிந்தது போல  மயக்கங்களும்   கொஞ்சம் தெளியட்டும்.

அதனால் இப்போதைக்கு வேடிக்கை மட்டுமே  பார்க்கலாம்.  சும்மா வேறு எங்கோ முழித்துக் கொண்டு நிற்க வேண்டியதுதான் சமர்த்தான காரியம்.

முடிக்கும் முன்பு ஒரு விஷயம் –

இதனை எழுதிக் கொண்டிருக்கும்போதே டிவியில் ஒரு செய்தி ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது.  

நரேந்திர மோடிக்கு எங்கோ கோயில் கட்டி அவருடைய விக்கிரகத்தை பிரதிஷ்டை செய்திருக்கிறார்கள் என்று பார்த்தேன்.  நிறைய தொண்டரடிப் பொடிகள் அபிவாதயே செய்து கொண்டிருக்கின்றன.

அடுத்த பாராளுமன்றத் தேர்தலுக்கு பாஜகவுக்கு இன்னும் பெரிய ஆப்பு தயாராகி வருகிறது என்பதைத்தான் இது காட்டுவதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது.

பால்சந்த்ர நெமடே - ஆங்கிலத்தை விரட்டும் ஆங்கில வாத்தியார்

எடுத்த உடன் ஒரு உண்மையை நேரடியாக ஒப்புக் கொண்டு இந்தப் பதிவை துவங்குவதுதான் உத்தமமான காரியமாக இருக்கும். 

இந்த ஆண்டின் ஞானபீடப் பரிசுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ள பால்சந்த்ர நெமடே பற்றி இந்த விருது பற்றிய அறிவிப்புக்குப் பிறகுதான் கேள்விப்படுகிறேன்.  இதற்கு முன்பு  இவரைப் பற்றி நான் எங்கும் படித்தது இல்லை,.  கேள்விப்பட்டது  இல்லை,

இவரைப் பற்றிய விபரங்கள் எல்லாம் விருது அறிவிக்கப்பட்ட பிறகுதான் வழக்கமாக  விருது பெற்றவரைப் பற்றி எழுதுவதற்கு அனைவரும் பிரயோகிக்கும் சம்பிரதாயங்களின் அடிப்படையில் அங்கும் இங்கும் நோண்டியும் பிறாண்டியும்   தேடிக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருக்கிறது.  

அது சரி.   என்னைப் போன்ற ஆட்களுக்கு  தமிழிலேயே இன்னும் நிறைய பேரை படிக்க வேண்டியது பாக்கி இருக்கு.  இங்கே மராத்தி எழுத்தாளரின் படைப்பைப் பற்றி எங்கிருந்து விருது பெறுவதற்கு முன்பே தெரிந்து கொள்வது?

நம்முடைய சிறுபத்திரிகை ஜாம்பவான்கள் மற்றும் பின் நவீனத்துவ மகாமேதைகளிடமிருந்து கற்றுக் கொண்ட மரபின் படி ஸ்பெயின், மொராக்கோ, ஜெர்மன், பிரெஞ்சு, ஸ்வாஹிலி, அரபி, லத்தீன், கிரேக்கம், துருக்கி, சீனம் போன்ற உலக மொழிகளில் எழுதும் மகா மகா எழுத்தாளர்களின்  பெயர்களையும் அவர்களின் படைப்புக்களின் பெயர்களையும் யாரையாவது பயமுறுத்துவதற்கு உதிர்க்க முடிகிறது.

ஆனால்   இந்த நாட்டில் மற்றொரு மொழியில் எழுதி வரும் ஒரு  மனிதருக்கு ஏதாவது ஒரு நாள் சடாரென்று இப்படி இம்மாம் பெரிய விருது கிடைக்கும் என்று யார் எதிர்பார்த்திருக்க முடியும்?

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நெமடேக்கு மத்திய அரசு பத்மவிருது அளித்துள்ளது.  அப்போதாவது ஏதாவது நோண்டி எடுத்து தெரிந்து வைத்திருக்கலாம்.  அது சரி.  இப்படி திடீரென்று இந்த மனிதருக்கு ஞானபீட விருது அளிப்பார்கள் என்று  யாருக்குத் தெரியும்?

எதிர்பார்த்து இருந்தால் ஏதாவது ஓரிடத்தில்  இந்த மீசைக்காரரின் பெயரை முன்னாலேயே   உச்சரித்து இருந்திருப்பேன்.  

ஆனால் இப்போதைக்கு உடனடியாக என்னால் எந்த உறுதியும் அளிக்க முடியாது.

67.21 சதவிகிதத்தில் ஒளிந்திருக்கும் நான்…

அர்விந்த் கெஜ்ரிவால் இழைத்த அரசியல் பிழையினால் ஒரு வருடத்துக்குள் டெல்லி மக்களாகிய நாங்கள்  இன்று மீண்டும் ஒருமுறை வாக்களிக்கும் பாக்கியத்தை பெற்றோம்.

நான் வாக்களித்த சாவடி  அர்விந்த் கெஜ்ரிவால் போட்டியிடும் புது டெல்லியின் மையமான சாவடிகளில் ஒன்று.  காலையில் சுமார் 10.00 மணிக்கு நிதானமாக நாஷ்டா முடித்து விட்டு வாக்குச் சாவடிப் பக்கம் எட்டிப் பார்த்தால் சாவடியில் தேர்தல் அதிகாரிகள் சாவகாசமாக பிரெட் பக்கோடா சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.  எந்த வரிசையும் கிடையாது.  நிதானமாக சென்று நானும் என் மகளும் டெல்லியின் தலையெழுத்தை நிர்ணயிக்கும் டெல்லியின் வாக்காளர்களாக அதிகாரபூர்வமாக பதிவு பெற்ற  1.19 கோடி மக்களில் இருவரானோம்.

என்னைப் போன்று நாற்காலியில் உட்கார்ந்து கோஷ்டி விளையாட்டுக்களை வேடிக்கை பார்க்கும் மற்ற நாற்காலிக்காரர்கள் ஒவ்வொருவராக இந்த கோஷ்டி விளையாட்டில் பங்கேற்க வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

வாக்குச் சாவடியில் இருந்து வெளியேறும் போது இடது கை ஆட்காட்டி விரலை ஆகாயம் நோக்கிக் காட்டி ஏதோ கெட்ட ஜாடை செய்வது போலவும் டெல்லிக்கு ஆப்பு வைத்து முடித்தாகி விட்டது என்று கூறாமல் கூறுவது போலவும் ஆளாளுக்கு ஃபேஸ்புக்கில் போட்டுக்கொள்ள மேல்நோக்கிய இடது கை ஆட்காட்டி விரலுடன் செல்ஃபி எடுத்துக் கொள்வதில் மும்முரமாக இருந்தார்கள்.

2013-ம் ஆண்டில் இதே வாக்குச் சாவடியில் நீண்ட நேரம் வரிசையில் நின்று வாக்களித்த நினைவு இருக்கிறது.    என்னைப் போலவே பலரும் நீண்ட வரிசைகளில் தவிப்புடனும் சலிப்புடனும்  அப்போது வரிசையில் நின்றிருந்தனர். 

அந்த தேர்தலில்  இளைய தலைமுறையினர் அதிகமாக இருந்தார்கள்.  உற்சாகமாகக் கலந்து கொண்டார்கள்.  வாக்குச் சாவடிகளுக்கு வெளியில் ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தொண்டர்கள் பெருந்திரளாகக் குழுமியிருந்தார்கள்.  இப்போது அப்படி ஒன்றும் பெரிய கூட்டம் எல்லாம் இல்லை. வாக்காளர்களை விட போலீஸ்காரர்கள் அதிகமாக இருந்தார்கள்.

All are equal and some are More Equal

லாலு பாய் ஒரு வழியாக டெல்லியில் பல ஆண்டுகளாக விடாப்பிடியாக பிடித்து வைத்துக் கொண்டிருந்த அரசு பங்களாவை  சென்ற மாதம் காலி செய்திருக்கிறார் என்று செய்தி வெளியாகி இருக்கிறது.

கடந்த 2004-ம் ஆண்டில்  ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசில் ரயில்வே    அமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற போது புது டெல்லியின் 25 துக்ளக் ரோடு என்னும் முகவரியில் உள்ள  இந்த பங்களாவில் அவர்  குடியேறினார்.

கடந்த 2013-ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் ஊழல் வழக்கில் நீதிமன்றத்தால் தண்டிக்கப்பட்டு அவருடைய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவி தகுதி இழப்புக்குப் பிறகு விதிமுறைகளின் அடிப்படையில் டெல்லியில் அவர்   அரசு பங்களாவில் தங்க முடியாது     ஆனால் மன்மோகன் சிங் பிரதமராக இருந்த போது இவருடைய வாய்க்கு பயந்து அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் வயிற்றெரிச்சலுடன் தீர்மானம் நிறைவேற்றி  ஒரு ஆண்டு காலத்துக்கு  நீட்டிப்பு வழங்கப்பட்டது.  

இறுதியாக 2014 அக்டோபர் வரை இந்த சலுகை முடிவடைந்ததும் அந்த பங்களாவை காலி செய்யுமாறு நோட்டீஸ் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தது மத்திய அரசு.  தன்னுடைய உடல் நலத்தைக் காரணம் காட்டியும் பேரப்பிள்ளைகளின் படிப்பை காரணம் காட்டியும் மேலும் கால அவகாசம் கோரியிருந்தார் லாலு.

இது தொடர்பாக மத்திய நகர்ப்புற வளர்ச்சித் துறை அமைச்சர் வெங்கையா நாயுடுவை நேரில் சந்தித்து லாலு கோரிக்கை விடுத்ததாகவும் அந்த வேண்டுகோளை அமைச்சர் ஏற்க மறுத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.

கபாலி கான்

எங்கள் வீட்டு வாசலில் எனக்காக எப்போதும் காத்திருக்கும் கபாலி கான் டெல்லி முனிசிபாலிடி ஆட்களால் நேற்று மாலை பிடித்துச் செல்லப்பட்டது என்ற தகவலை கார் துடைக்கும் பையன் காலையில் சொன்ன போது மனதுக்குக் கொஞ்சம் கனமாக இருந்தது.

பொதுவாக நாய்களுக்கு ஆங்கிலப் பெயர்களை வைப்பதை எப்போதும் எதிர்ப்பவன் நான். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என் வீட்டுக்கு தெருவில் இருந்து என் மகள் எடுத்து வந்து இப்போது எங்கள் வீட்டில் கம்பீரமாக வளர்ந்து வரும் ரஸ்டிக்கு அப்படி ஒரு பெயரை வைக்கும் சுதந்திரம் இல்லை எனக்கு. அந்த சுதந்திரத்தை மகள்கள் எடுத்துக் கொண்டார்கள். 

என் வீட்டு ரஸ்டி சில நாள் குட்டியாக இருந்தபோது அதற்கு முனியாண்டி என்று பெயர் வைத்தேன். என் அம்மாவின் அப்பா குப்புராவ் பெயர் வைக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டேன். ஆனால் கிருஷ்ணகிரியில் என்னுடன் பிறந்தவர்கள் என்னைத் தொலைத்து விடுவார்கள். அதனால் பொதுவாக எங்கள் வீட்டுக் காவல் தெய்வமாக முனியாண்டி என்று இருக்கட்டுமே என்று யோசித்தேன். சில நாட்கள் கழித்து அது காலைத்தூக்காமல் அகட்டி சிறுநீர் கழித்ததும் தான் தெரிந்தது. அதற்கு முனியாண்டி என்று பெயர் வைக்க முடியாது என்று. முனியம்மா என்ற பெயர் நன்றாக இருக்காது. காமாட்சி, விசாலட்சி என்று நல்ல அம்மன் பெயர் சூட்டலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் அதுபோன்ற தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பிரச்சினையில் முடிவெடுக்கும் சுதந்திரம் எங்கள் வீட்டில் பொதுவாக எனக்குத் தருவதில்லை. அதனால் என் மகள் ரஸ்டி என்று அதற்கு பெயர் வைத்தபோது நான் ஆட்சேபிக்கவில்லை. ஆட்சேபித்து இருந்தாலும் அது ரஸ்டியாகத்தான் இருந்திருக்கும். இப்போதும் இருக்கிறது.

சரி. புதிதாக வந்து சேர்ந்திருக்கும் இதனை எப்படிப் பெயர் இல்லாமல் கூட வைத்துக் கொள்வது? வீட்டுக்கு வெளியில் இருந்தாலும் ஒரு பெயர் வேண்டுமே. எந்த வகையிலும் அதற்கோ என் மகள்களுக்கோ மனைவிக்கோ இந்தப் பெயரில் ஆட்சேபம் இருக்காது என்ற தைரியத்தில் வீட்டுக்கு வெளியில் இருந்த இதற்கு கபாலி கான் என்று பெயர் வைத்தேன். எங்கள் வீட்டின் பெங்காலி வேலைக்காரி உட்பட அனைவரும் அதனை கபாலி கான் என்றே அழைக்கத் துவங்கினார்கள். அதுகூட நாங்கள் கபாலி கான் என்று கூப்பிட்டால் திரும்பிப் பார்க்கத் துவங்கியது.

இதுவும் என் விருப்பே...

பாலியல் தேர்வில் நான் Straight என்பதை இப்போது தயக்கத்துடன் கூறக்கூடிய காலகட்டத்தில் நிற்கிறோமோ என்கிற சந்தேகம் சற்று எழத்துவங்கியிருக்கிறது. இதுவரை ஓரினச்சேர்க்கை குறித்த அனுபவம் ஏதுமில்லை. 55 வயதுக்குப் பிறகு இதற்கு அவசியமும் இருக்காது என்று நினைக்கிறேன். நினைவு தெரிந்து என் சிறுவயதில் - சுமார் 10 அல்லது 12 வயது இருக்கும். வீட்டுக்கு அருகில் ஒருவன் சர்க்கஸ் நோட்டீஸ் கொடுப்பதாக ஒரு பாழடைந்த வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்று என்னுடைய டவுசரைக் கழற்ற முயற்சித்த போது அவனுடைய கால் மீது பெரிய கல் ஒன்றைத் தூக்கிப் போட்டு வீட்டுக்குத் தலைதெறிக்க ஓடிய ஞாபகம் எப்போதாவது இதுகுறித்து பேசும்போது வரும். மற்றபடி ஓரினச்சேர்க்கை என்பது என்னுடைய தேர்வும் இல்லை. விருப்பமும் இல்லை. பெண்களுடனான கலவியில்தான் எனக்கு எப்போதும் பெருவிருப்பம். இதுவும் என்னுடைய சுதந்திரம்தான் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன்.

ஓரினச் சேர்க்கை அல்லது வேறெதுவும் தனிமனித விருப்பம் அல்லது தேர்வு சார்ந்தது என்று நினைக்கிறேன். இது முற்றிலும் அந்தரங்கம் சார்ந்தது என்றும் நினைக்கிறேன். போனவாரம் உச்சநீதிமன்றம் பிரிவு 377 குறித்த தீர்ப்பை வழங்கியதும் இத்தனை நாட்கள் அடங்கியிருந்த பேச்சு குபீரென்று மீண்டும் கிளம்பியது. சில தொலைக்காட்சிகளில் (நான் இந்தியை சொல்றேனப்பா) ஓரினச்சேர்க்கையில் ஈடுபடும் சிறுவர் சிறுமிகளுடன் அவர்களுடைய பெற்றோர்களும் கூட உட்கார்ந்து நாளையில் இருந்து என் பையன் என்ன செய்வான் என்பது போன்ற மிக முக்கியமான கவலையில் ஆழ்ந்ததும் சிங்வி சாஹிப்புக்கு கொடுரமான சாபங்கள் கொடுத்ததும் பார்ப்பதற்கு ஒரு மாதிரி இருந்தது.

இதுபற்றி சாங்கோபாங்கமாக ஏதாவது எழுத முயற்சிக்கலாமா என்றிருந்தேன். ஆனால் நான் எழுதி என்ன ஆகப்போகிறது? சோனியா காந்தி, ராகுல் காந்தி, ப.சிதம்பரம் போன்ற தேசபக்தர்கள் இதுகுறித்து தங்களின் தெளிவான கருத்தைக் கூறியிருக்கும்போது என்னைப் போன்றவர்கள் எல்லாம் சொல்லி என்ன ஆகப்போகிறது என்று எனக்கு நானே ஆறுதல் கூறிக் கொண்டு அமைதியைக் கடைப்பிடிக்க முயற்சிக்கிறேன்.

துரியோதனர்களும் துச்சாதனர்களும் சகுனிகளும்...

சில நிறுவனங்களில் அல்லது அமைப்புக்களில் தொடர்ந்து தவறு செய்பவர்கள் அல்லது கேப்மாரித்தனங்கள் செய்பவர்களுடன் சிலர் லஜ்ஜையில்லாமல் ஒட்டிக்கொண்டு திரிவார்கள். அந்த அமைப்புக்களில் பொறுப்பில் இருப்பவர்கள் அல்லது அதிகார மையங்களில் இருப்பவர்கள் என்ன தவறு செய்தாலும் அவர்களைக் கட்டிக் கொண்டு திரிவார்கள். மாலைகள் மாற்றிக் கொள்வார்கள். விருதுகளையும் பட்டங்களையும் பரஸ்பரம் பரிமாறிக் கொண்டிருப்பார்கள். எந்தக் கேள்வியும் கேட்காமல் ஊழல் செய்பவர்களின் கால்களைக் கழுவி டு அந்தத் தண்ணீரைக் குடிப்பார்கள். தலையில் தெளித்துக் கொள்வார்கள். 

ஏதாவது ஒரு தருணத்தில் யாராவது அப்படி கேப்மாரித்தனங்கள் செய்பவர்களுடன் கோஷ்டி சேர்ந்து இருப்பவர்களை ஏதாவது கேள்விகள் கேட்க நேர்ந்தால் அந்த சொம்பு தூக்கிகள் எப்போதும் தயாராக வைத்திருக்கும் பதில் - “அந்த ஆள் அப்போது, அந்த சந்தர்ப்பத்தில் எனக்கு இந்த உதவி செய்தான். அவன் இல்லை என்றால் நான் நான் ஒன்றுமே இல்லை, அதனால் மட்டுமே அவன் செய்யும் எல்லா அக்கிரமங்களையும் வேறு வழியில்லாமல் சகித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். வேறு விதியில்லாமல் கூட இருந்து தொலைக்கிறேன்” என்று சமாதானம் சொல்வார்கள் அல்லது சொல்லிக் கொள்வார்கள். 

ஆனால் பொதுவாக உண்மையான காரணம் நிச்சயமாக இவர்கள் கூறிக்கொள்ளும் நன்றி உணர்ச்சி கிடையாது. 

இவர்கள் நிச்சயமாக கர்ணர்களாக இருக்க மாட்டார்கள். எந்தக் காலத்திலும் இவர்கள் சொல்லிக் கொள்வதைப் போல கர்ணனாக இருக்கவும் முடியாது.

தூண்டித் துருவித் தடவிப் பார்த்தால் ஒன்றை சுலபமாகக் கண்டுபிடித்துவிடலாம். அப்படிக் கேப்மாரித்தனம் செய்பவர்களுடன் ஒட்டிக் கொண்டிருப்பவர்கள் அந்த நேரத்தில் கிடைக்கும் சில அல்ப லாபங்களுக்காகவும், அவர்களைப் பகைத்துக் கொள்ள இவர்கள் குலைநடுங்குவதால் மட்டுமே அப்படிக் கூட ஒட்டிக் கொண்டிருப்பார்கள். சில சில்லறை லாபங்களுக்காக மட்டுமே நாக்கைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டு அவர்களுடன் அலைவார்கள். மற்றபடி இவர்கள் சொல்லும் அல்லது சொல்லிக் கொள்ளும் சமாதானம் வெறும் போலி வேடம்தான்.

துரியோதனர்களுடன் துச்சாதனர்களும் சகுனிகளும்தான் சேர்ந்து இருக்க முடியும். வேறு வழியில்லை.

நான் மட்டும் இல்லையப்பா... அவனும்தான்...

எனக்கு ஒரு குட்டிக் கதை ஞாபகத்துக்கு வருகிறது.

தீபாவளிக்கு மாமனார் வீட்டுக்கு சென்றிருந்தான் மாப்பிள்ளை. இருவரும் வெளியில் கடைக்குக் கிளம்பினார்கள். வழியில் மாமனாருக்குக் கடன் கொடுத்திருந்த ஒருவன் எதிர்பாராமல் எதிர்ப்பட்டு மாமனாரின் சட்டையைப் பிடித்துக் கொண்டான். மாமனாருக்கு தர்மசங்கடமாகி விட்டது. சமாளிக்கும் வகையில் சொன்னான்.

“உனக்கு எப்படா கடன் கொடுக்கணும்? குடுக்கலைன்னா என்னடா பண்ணுவே?”

“இப்படி எல்லாம் பேசினா உன்னை செருப்பாலேயே அடிப்பேன்”

“தைரியம் இருந்தால் அடிடா பார்ப்போம்”

கடன் கொடுத்தவன் சடாரென்று செருப்பை உருவி பளீரென்று ஒன்று கொடுத்தான்.

மாமனார் அரண்டுவிட்டாலும் சமாளித்தான்.

என்னை அடிச்சிட்டே... தைரியம் இருந்தா என் மாப்பிள்ளை மேலே கை வைடா பார்ப்போம்...

“உன் மாப்பிள்ளை என்னடா புடுங்கி. இப்ப பாரு” என்று மாப்பிள்ளையையும் இரண்டு வெளுவெளுத்தான்.

சரி வாங்க மாப்பிள்ளை போகலாம் என்று மாப்பிள்ளையை அழைத்துச சென்றான் மாமனார்.

மாப்பிள்ளை வீட்டுக்குப் போய் மாமனார் செருப்படி பட்டான் என்று சொல்ல முடியாது பாருங்கள். அவனும் பட்டிருக்கிறானே.

ஏறத்தாழ இதுபோன்ற வேலைதான் டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்தில் தற்போது நடைபெற்று வருகிறது என்று தோன்றுகிறது. தமிழ்ச் சங்கத்தின் செயலாளரின் செட்டப் பட்டம் மற்றும் விருது வாங்கும் சுயமோகம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து ஏறத்தாழ மனோவியாதி போல மாறிவிட்டது.

யாராவது இரண்டு பேர் சேர்ந்து கிடைத்தாலும் உடனடியாக அந்த இருவருக்கும் கற்பனையான அமைப்பு ஒன்றை உருவாக்கி அவர்கள் வழியாக தனக்கு செட்டப் விருதுகள் மற்றும் பாராட்டுக்களை உடனடியாக ஏற்பாடு செய்து கொள்ளும் அவருடைய சுயமோகம் குறித்து மூலைக்கு மூலை (சிலருக்கு தைரியம் இல்லைவிட்டாலும் மறைமுகமாவது) கிண்டல் செய்து வருகிறார்கள்.

பலரும் மிகவும் கடுமையாக விமர்சித்து வருகிறார்கள் என்பது அவருக்கும் தெரியும்.

என்னைப் போன்றவர்கள் இதைப் பார்த்து சத்தம் போட்டு சிரித்தாலும் பொறாமையில் சிரிக்கிறான் என்று தன்னுடைய ஜால்ராக்களை விட்டுக் கூறவைக்கிறார். அவர்களும் தங்கள் முன்பு எறியப்படும் சில பிஸ்கட்டுக்களுக்காக நேரம் கிடைக்கும் போது என்னைக் கடித்து குதற சந்தர்ப்பம் பார்த்து கொண்டிருக்கிறார்கள். சிலர் ஏற்கனவே பலமாக் கடித்தும் விட்டார்கள்.

சரி. விஷயத்துக்கு வருகிறேன்.

இந்த செட்டப் விருதுகளை வைத்து தன்மேல் எழும் கடுமையான விமர்சனங்களை சமாளிக்க ஒரு வழியைக் கண்டுவிடித்து விட்டார் தமிழ்ச் சங்கதிதின் செயலாளர் என்று தோன்றுகிறது. இப்போது தன்னுடன் கூட இருக்கும் தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார்களுக்கும் அதே போல செட்டப் விருதுகள் ஏற்பாடுசெய்யத் தொடங்கிவிட்டார்.

தங்கள் கழுத்துக்களில் ஜவ்வந்தி மாலையும் தலையில் மஞ்சள் தண்ணீரும் தெளிக்கப்படுவதை உணர்ந்து கொள்ளாமல் இப்போது தில்லித் தமிழ்ச் சங்கத்தின் சில செயற்குழு ஜம்பவான்கள் தங்கள் செயலாளரைப் போலவே
செட்டப் விருதுகளை வாங்கி பெரிதாக ஃப்ளெக்ஸ் பேனர்களும் வைத்துக் கொள்ளத் துவங்கி விட்டார்கள்.

நாளை செயலரை மட்டும் தனியாக யாரும் விமர்சிக்க முடியாது இல்லையா? ஏம்பா. நான் மட்டும் தான் விருதுகள் வாங்கினேனா? ஒண்ணுக்கும் லாயக்கில்லாத இவன்களும் வாங்கலையா? என்று கேட்கலாமே.

டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்தில் இனி இப்படி நிறைய கேளிக்கை அம்சங்கள் கிடைக்கும்.

ஹை.. ஜாலிதான்.

தில்லித் தமிழ்ச் சங்கத்தின் முன்னாள் பொருளாளர் திரு.பி.கன்னியப்பன் அவர்களின் எதிர்வினை.

தில்லித் தமிழ்ச் சங்க வரலாற்றிலேயே,  ( நான் இருமுறை பொருளாளராக இருந்த   காலம்  உட்பட )  எந்த செயலருக்கும், தலைவருக்கும் தங்கள் நடவடிக்கைகளை திறந்த மனதுடன் ( அதாவது வெளிப்படைத் தன்மையோடு  (- with transparecy ) எந்த உறுப்பினர்களுடனும் பகிர்ந்து கொண்டதாக வரலாறே இல்லை.  அப்படி இருக்க நீங்கள் மட்டும் இப்போது அப்படி அவர்கள் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதில் என்ன நியாயம் உள்ளது ? 

நான் முதல் முறை பதவிக்கு வரும் முன்பாக நடந்த ஒரு பேரவைக் கூட்டத்தில் - சங்கத்தின் செயல்பாடுகள், மாதக் கணக்கு வழக்குகள், எல்லா உறுப்பினர் விபரங்கள் ( இது தேர்தல் வாக்காளர் பட்டியலுக்கு சமமானது ) - ஆகியவைகள் முதல் கட்டமாக சங்க வரலாற்றில் முதல் முறையாக வலயத்தில்  ஏற்றப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையினை முன் வைத்தேன்.  நான் பதவி ஏற்ற பிறகு  அத்தனை விபரங்களும் கணணி  மயமாக்கப்பட்டும் - அதனை செய்ய விட்டார்களா? உரிய பயனர்  மற்றும் கடவுச் சொல்லுடன்.  சிதறிக் கிடந்த ( அதாவது பல முறை செயலராக இருந்து  தனக்கு மட்டுமே தெரிந்திருக்க வேண்டும், தன உதவியின்றி பிறர் வாக்காளர் விபரம் பெறக் கூடாது என்று ரகசியமாக வைத்திருந்த  திரு. கிருஷ்ணமூர்த்தியின்) உறுப்பினர் விபரத்தைத் தரம் பிரித்து- அதாவது சாதாரண உறுப்பினர், அசோசியட் உறுப்பினர், ஆயுள் உறுப்பினர், Patron உறுப்பினர் என்பதையெல்லாம் தரம் கண்டு அவைகளைப் பிரித்து முறையே - அடையாளக் குறியாக உறுப்பினர் எண்ணுக்கு முன்      O, A, L and P என்று குறிப்பிட்டு புகைப்படத்துடன் கூடிய அடையாள அட்டையையும் வழங்கினோம்.  இன்று வரை அதுதான், நான் வகுத்த அந்த முறை தான் அடிப்படையாகப் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. 

ஹஜ்ரத் பாபா ஃபரீத்

மனம் களைத்து சலித்து சோர்வடையும் போதெல்லாம், எனக்கென்று¬ சில வழிமுறைகளைக் கையாளுவேன். அந்த வழிமுறை, பகுத்தறிவு சிங்கங்களுக்கும், முன் நவீனத்துவ, பின்நவீனத்துவ இடை நவீனத்துவ அறிஞர் பெருமக்களுக்கும் அத்தனை உவப்பானதும் ஏற்றுக் கொள்ளும் விஷயமாகவும் இருப்பது சற்று கடினம். இருந்தாலும் மனதுக்குப் பட்டதையும் என்னுடைய அனுபவத்தையும் இங்கு பகிர்ந்து கொள்வதில் தவறு ஏதும் இல்லை என்று நினைக்கிறேன்.

மனம் சஞ்சலப்படும் போதும், பதட்டத்தில் இருக்கும்போதும், என்னுடைய புத்தக அலமாரியில் தனித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் பகவத் கீதை, திருக்குர்ரான் அல்லது விவிலிய நூல் இவற்றில் ஏதாவது ஒன்றை எடுத்து விரிக்கும்போது கையில் சிக்கும் பக்கத்தைப் படிப்பேன். அந்தப் பக்கங்களில் ஏதோ ஒரு வகையில் எப்போதும் ஒரு விடை எனக்குக் காத்திருக்கும். ஆறுதல் காத்திருக்கும். எச்சரிக்கை காத்திருக்கும். பரிகாசம் காத்திருக்கும்.

பல சந்தர்ப்பங்களில் இப்படித் தெரிவு செய்து படித்த தருணங்களில் மனம் தெளிந்து லேசானதை உணர்ந்திருக்கிறேன். அனுபவித்து இருக்கிறேன். அதே போல, சில ஞானிகளின் கவிதைகளும் உரைநடையில் அமைந்த பல உபதேசங்களும் எனக்குப் பலவகைகளில் கை கொடுத்திருக்கின்றன. எதுவும் இல்லையென்றால் சிலநேரங்களில் இணையத்தில் மேய்ந்து ஏதேனும் ஒரு கவிதைப் பக்கத்தை எடுத்து வாசிப்பேன். அந்தக் கவிதைகளிலும் பல சூசகமான சமிக்ஞைகள் எனக்குக் கிட்டியிருக்கின்றன. இதனை என் நேரடி அனுபவத்தில் உணர்ந்திருக்கிறேன். பல நேரங்களில் பரவசப்பட்டு இருக்கிறேன். உணர்ச்சி மிகுதியில் நெகிழ்ந்து அழுதிருக்கிறேன்.

இன்று பிற்பகல் அப்படி ஒரு வலைத்தளத்தில் உலாவிக் கொண்டிருந்த போது ஹஜ்ரத் பாபா ஃபரீத் அவர்களின் கவிதை ஒன்று என்னை எதிர் கொண்டது.

ஹஜ்ரத் பாபா ஃபரீத் என்று நேசத்துடன் அழைக்கப்படும் ஃபரீஉத்தீன் கஞ்ஜ்ஷக்கர் 12ம் நூற்றாண்டை சேர்ந்த சூஃபி ஞானியாவார். பஞ்சாபி மொழியில் தலைசிறந்த கவிஞர்களில் ஒருவராகக் கொண்டாடப்படுகிறவர். ஹிந்துக்களாலும் இஸ்லாமியர்களாலும் மதித்து வணங்கப்படும் ஞானி. இவர் இயற்றிய பஞ்சாபி செய்யுட்கள் பலவற்றை சீக்கியர்களின் புனித நூலான குரு கிரந்த சாஹிப்பில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

இவர் வாழ்ந்த காலத்தில், டெல்லியில் ஹஜ்ரத் பாபா பக்தியார் காக்கி மற்றும் ஹஜ்ரத் நிஜாமுத்தீன் அவ்லியா ஆகியோரை சந்தித்து இறைப்பணி ஆற்றியவர்.

நான் கீழே மொழிபெயர்த்து இருக்கும் ஹஜ்ரத் பாபா ஃபரீத் அவர்களின் இந்தக் கவிதையும் குரு கிரந்த சாஹிப்பில் இடம் பெற்றுள்ளது.

இந்த அருமையான செய்யுளை எனக்குத் தெரிந்த அளவில், இருக்கிறேன். சூஃபி இசை நிகழ்ச்சிகளில் இந்தப் பாடலைப் பாடிக் கேட்டு இருக்கிறேன். பஞ்சாபி மொழியில் பெயர்ச்சொல்லின் இறுதியில் ‘ஆ’ காரத்தை சேர்த்துக் கொள்வார்கள். பாடும்போது அந்த ‘ஆ’ காரம் சேர்த்த விளி கேட்க இனிமையாகவும் மனதுக்கு நெருக்கமாகவும் இருக்கும். உதாரணத்துக்கு “ஃபரீத்’ என்பதை ‘ஓ ஃபரீதா’ என்பார்கள். ‘புல்லே’ என்கிற பெயர்ச்சொல்லை, ‘ ஓ புல்லேயா’ என்று பாடுவார்கள்.

இந்தப் பாடலில் இதனை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த மக்பூல் இலாஹி, Farid என்று துவங்கியிருப்பார். தமிழில் ‘ஆ’ காரம் சேர்த்தால் பெயரில் பாலினம் மாற்றம் அடைகிறது போல எனக்குத் தோன்றியது. எனவே, சற்று உரிமை எடுத்துக் கொண்டு பொதுவான வகையில், ‘ஓ ஃபரீத்’ என்று விளித்திருக்கிறேன். தவறாக இருந்தால் விஷயம் தெரிந்த அறிஞர்கள் என்னை மன்னிக்க வேண்டும்.

இன்று என்னை நெகிழ வைத்த இந்த அற்புதமான செய்யுளை ஒரு சுமாரான மொழிபெயர்ப்புடன் உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றியது. அந்தச் செய்யுள் இங்கே -

1

சரீரம் ஆன்மாவுடன்
மணம் புரிந்த நாளில்,
விதிக்கப்பட்ட மூச்சுக்களின்
மொத்தக் கணக்கும்
காகிதச் சுருளில் எழுதப்பட்டன.
இறுதி மூச்சை நெருங்கியதும்
பிரசித்தமான தேவதை ஒன்று
மூச்சுக்களின் மொத்த எண்ணிக்கையை
மரணத்திடம் கையளித்தது.

2

எலும்புகளை நொறுக்கிப் பிழிந்து
உயிரை எடுத்துச் செல்கிறது
இந்தத் தேவதை.
மூச்சை விடும்போது
நீயே உனக்குச் சொல் -
“அனைத்தையும் நிர்ணயிப்பது
கர்மவினையே”.

3

வாழ்க்கை - மனைவி
மரணம் அவளுடைய கணவன்
அவனுடைய திட்டத்துக்கு
‘ஆமாம்’ போட்ட பின்பு
அந்த நாளை அவளால்
எப்படி நிறுத்த முடியும்?

4

ரோமத்தை விட
மெலிதான
பருமனைக் கொண்டது
சொர்க்கத்துக்கான பாலம்.
அப்பாலத்தின்மேல்
வைக்கும் உன்னுடைய
காலடிச் சத்தங்கள்.
ஓ ஃபரீத்-
ஒரு குரல் ஏனோ
உள்ளீடாய்
எனக்குள் அதிர்கிறது -
பேராசையின் சீறல் கண்டு
உஷார்… உஷார்… உஷார்…

5

ஓ ஃபரீத்…
புனிதர்களின் வாயில்கள்
நுழையக் கடினமானவை!
உலக பந்தங்களை சுமந்து
அவற்றைக் கடக்க நினைத்தேன்
பாசாங்குகளை சுமையாகச்
சுமந்து சென்று
எங்கே அவற்றைப்
புதைத்து வைப்பேன்?

6

திகைக்க வைக்கும் மிக
ஆழமான ஓர் புதிர் அது…
உலக வாழ்க்கை –
பதுக்கி வைத்த
பெருநெருப்பு
அல்லாஹ் எனக்கோர்
அருளைப் புரிந்தார்.
இல்லையெனில்
அதில் நானும்
முற்றாய் எரிந்திருப்பேன்.

7
ஓ ஃபரீத்!
வாழ்க்கையின் ஆழி விதைகள்
அளவில் சிறிதாக இருந்தால்
நிறுத்தி சற்றே யோசி-
உள்ளங்கைகளில் அவற்றைக்
குவித்து வழிக்க முனையாதே
உன்னுடைய துணைவன்
முதிர்ச்சியற்று இருந்தால்
பெருமை கொள்ளாதே.
கர்வத்துக்கு
வீழ்ச்சி என்பது
என்றும் உண்டு.

8

என்னுடைய பிடி
நழுவிப் போகும்
என்பதை நானறிந்திருந்தால்
அவனை நான்
இறுகப் பற்றியிருப்பேன்.
என் நாயகனைவிட
வேறேதும் கிடையாது
இந்த உலகிலும்
அதற்கப்பாலும்.

9

ஓ ஃபரீத்!
நற்புத்தி உனக்கிருந்தால்
உன் காகிதச் சுருளை
மைக்கறை ஆக்காதே ,
புறம் பேசுவோர்
உன்முன் சுருளுமுன்
சிரம் தாழ்த்தி
உன்னை உனக்குள்
விழித்துப் பார்.

10

ஓ ஃபரீத்!
உதையும் அடியும்
உனக்குக் கிட்டியிருந்தால்
அடிக்கு அடியும்
உதைக்கு உதையும்
திருப்பித் தராதே.
அவர்களின் பாதங்களைப்
பணிவுடன் முத்தமிடு,
பின்னர் வீடுதிரும்பு.

11

ஓ ஃபரீத்!
நற்காரியங்கள்
செய்வதற்கான நேரத்தை
வண்ணமயமான
இளமைக் காலத்தில்
அனுப்பி வைத்தாய்.
மேலும்
மரணத்தை
உன் ஆன்மா நேசிக்கும்.
விதிக்கப்பட்ட மூச்சுக்கள்
நிறைவு பெற்ற கணமே
ஆன்மா எனும் படகுக்கு
மரணம் துடுப்பாகும்.

12

இதோ பார் ஃபரீத்!
காலத்தின் ஓட்டத்தில்
வயோதிகத்தால்
நரைத்துத் திரளும்
உன்னுடைய தாடி.
வருங்காலம் உனக்கருகில்
இறந்த காலம்
வெகுதொலைவில்.

13

ஓ ஃபரீத்…
இங்கு எல்லாமே
தலைகீழ்தான்,
இங்கு
சர்க்கரை விஷமாகும்.
என்னைக் குணமாக்கும்
என்னுடைய ஆண்டவனை விட்டு
என் கேடுகளை
வேறு யாரிடம்தான்
ஒப்படைப்பேன்?

14

ஓ ஃபரீத்
காட்சிகளால்
களைப்படைந்தன
கண்கள்
கேட்டவற்றால்
காதுகள் புண்ணாகின.
உண்மைதான் -
காய்ப்புக் காலத்தில்
வேறு கிளைகளை
சூடுகின்றன விருட்சங்கள்.

15

என்னுடைய கேசம்
முற்றிலும் கருத்திருந்தபோது
அவனை நான் வணங்கவில்லை.
இப்போது எங்கும் நரைத்திரள்,
எப்படி அவனை நான் வணங்குவது?
நாயகனை நேசியுங்கள்!
எதற்கும் எப்போதும்
தாமதம் கிடையாது!
உ ன்னுடைய நரைத்திரளை
கறுக்க வைத்திடுவான் அவன்.

16

பலவீனம்
அல்லாஹ்வின் மேல்
காதல் கொள்ளும்.
யாராக இருப்பினும்
ஒன்றாக இருப்பினும்
பலவாக இருப்பினும்
பொங்கி வழிய
அன்பினைக் கோப்பையில்
தான் விரும்பும் யாருக்கும்
அன்புடன் அளிக்கலாம்.

17

ஓ ஃபரீத்!
அந்தக் கவர்ச்சியான கண்கள்,
கவர்ந்திழுக்கும் வார்த்தைகள்
தங்களின் பருவகாலத்தில்
புருவக் கண்மை வரிகளின்
பளுவை அவர்களால்
தாங்க முடிந்ததில்லை.
பறவைகளை அவை
அடைகாத்ததை பார்த்திருக்கிறேன்,
பகல் நேரங்களில்.

18.

ஓ ஃபரீத்!
களங்கம், அறிவுரை
மற்றும் கடிந்துரை என
அனைத்தும் வீணாகின:
சாத்தான் முத்திரையிட்ட
இதயம் என்றும்
உன் கோரிக்கைகளுக்கு
செவி சாய்க்காது.

19

ஓ ஃபரீத்!
நாயகனை நீ தேடும்போது
பணிவான புல்லாகக் குனிந்திடு
வெட்டியும் உரித்தும்
ஊறவைத்தும் மிதிபட்டும்
மிருதுவாகப் பதப்படுத்தப்பட்டும்
பிரார்த்தனைப் பாயாக உருமாறி
நாயகனின் இல்லத்தில்
பிரவேசிக்க அனுமதி பெறுகிறது.

-ஹஜ்ரத் பாபா ஃபரீத்

(ஆங்கிலம் வழித் தமிழில் – யதார்த்தா கி. பென்னேஸ்வரன்)
உசாத்துணை – விக்கிவீடியா
ஆங்கிலத்தில் இந்த செய்யுளை வாசிக்க
http://www.chishti.ru/poem-hazrat-farid.htm

தமிழ்த்தாய்க்கு நூறு கோடியில் சிலையும் டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு அலங்காரத் தோரண வாயிலும்...

தமிழ்த்தாய்க்கு மதுரையில் நூறு கோடி ரூபாயில் சிலை என்கிற செய்தியை முகநூல் மற்றும் வலைப் பக்கங்களில் அக்குவேறு ஆணிவேறாக அலசி எடுத்து வருகிறார்கள்.

இந்தப் பதிவுகள் அனைத்திலும் உள்ளீடாகப் பொதிந்திருக்கும் விஷயம் நேர்மையான ஆதங்கம் மட்டுமே.

தமிழ் வளர்ச்சிப் பணிக்கென எத்தனையோ விஷயங்கள் நிலுவையில் இருக்கும் வேளையில் இதுபோன்ற சிலை வைக்கின்ற சமாச்சாரங்கள் எல்லாம் ஜெயலலிதாவின் feudalistic மனப்பான்மையைத்தான் காட்டுகிறது. தமிழ்க் கல்வி என்கிற விஷயம் வெகுவாகக் கைநழுவிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. அதன்மீது எத்தகைய நேர்மையான கவனமும் செலுத்தப்படவில்லை என்பது மிகவும் வருத்தம் அளிக்கும் விஷயம்.

தமிழ்ப் பற்று சமாச்சாரத்தில் முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதிக்கு தான் சற்றும் குறைந்தவர் அல்ல என்று காட்டிக்கொள்வதற்காகவே இதுபோன்ற அறிவிப்புக்களை வெளியிடுகிறார் ஜெயலலிதா என்று தோன்றுகிறது. கருணாநிதியின் தமிழ்ப் பற்று விவகாரங்கள் எல்லாம் இப்போது இணையத்திலும் இளைய தலைமுறையினரிடமும் சிரிப்பாக சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. எனவே தமிழக அரசு இதுபோன்ற வெட்டியான போட்டிக்காக மக்களின் வரிப்பணத்தை இப்படி எல்லாம் விரயம் ஆக்கி இருக்க வேண்டாம்.

அப்புறம் டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு முத்தமிழ் தோரண வாயில் கட்டுவதற்கு 25 லட்ச ரூபாய் ஒதுக்கி இருப்பது குறித்த முதல்வரின் அறிவிப்பும் பல இடங்களில் விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகி இருக்கிறது.

குறிப்பாக டெல்லியில் ஏழு தமிழ்ப் பள்ளிகள் இயங்கி வருகின்றன. இப்பள்ளிகளில் படிக்கும் மாணவர்கள் வெகுவாக, ஏறத்தாழ 90 சதவிகிதத்துக்கும் மேல் ஏழைக் குடும்பங்களை சேர்ந்தவர்கள். இந்த ஏழை தமிழ்க் குடும்பங்களை சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு மிகவும் குறைந்த செலவில், தரமான கல்வி கிட்டி வருகிறது. இப்பள்ளிகள் டெல்லி தமிழர்களின் பெருமையான அடையாளமாகத் திகழ்கின்றன.

இப்போது இந்த ஏழு பள்ளிகளுக்குக் கூடுதலாக மயூர்விஹார் பகுதியில் எட்டாவதாக பள்ளி ஒன்றைக் கட்டுவதற்கு டெல்லி அரசு நிலம் ஒதுக்கியிருக்கிறது. இந்த எட்டாவது பள்ளியைக் கட்டுவதற்கான முயற்சியில் ஈடுபட்டு வருகிறது டெல்லி தமிழ்க் கல்விக் கழகம்.
இந்தப் பள்ளி துவங்கினாலும் கிழக்கு டெல்லி பகுதியில் உள்ள மிகவும் பின்தங்கிய ஏழைப் பெற்றோர்களின் பிள்ளைகள் தான் அதிகம் பயன் அடையப்போகிறார்கள்.

டெல்லியில் இவை போன்ற கல்வி முயற்சிகள் முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் நேரடி கவனத்துகுகு செல்லாதது மிகவும் ஆச்சரியம் மற்றும் வருத்தம் அளிக்கிறது.

டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு வெறும் ஆடம்பரத்துக்காக அலங்காரத் தோரண வாயில் கட்டுவதற்கு 25 லட்ச ரூபாய் ஒதுக்கிய தமிழக அரசு, டெல்லியில் நடைபெற்று வரும் கல்விப்பணிக்கும் கணிசமான தொகையை ஒதுக்கியிருக்கலாம். பல ஏழைப்பெற்றோர்களின் வாழ்த்துக்களுக்கு ஆளாகியிருப்பார் ஜெயலலிதா. இந்த நல்ல வாய்ப்பை இப்போது அவர் தவற விட்டிருக்கிறார்.

இந்த முத்தமிழ் தோரண வாயில் குறித்த இன்னொரு முரண்பாடான விஷயமும் இருக்கிறது.

கருணாநிதி. முதல்வராக இருந்தபோது தில்லித் தமிழ்ச் சங்கத்தின் நிர்வாகிகள் இதற்காக கணிசமான நிதியைக் கேட்டு விண்ணப்பித்து இருந்தார்கள்.

இப்போது ஜெயலலிதா நிதி ஒதுக்கியிருக்கும் இந்த அலங்கார வாயிலுக்கு முத்தமிழ் தோரண வாயில் என்று பெயர் சூட்டியதே அன்றைய முதல்வர் கருணாநிதிதான். இதற்கான அடிக்கல்லை கருணாநிதிதான் நாட்டியிருக்கிறார் என்பதும் அனைவரும் அறிந்த விஷயம்.

இந்த விஷயம் அநேகமாக இன்றைய முதல்வரின் பார்வைக்கு மொத்தமாக மறைத்து வைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அப்படி மறைக்கப்படாமல் இருந்திருந்தால் தன்னுடைய பிரதான அரசியல் எதிரி கருணாநிதி அடிக்கல் நாட்டி இருக்கும் ஒரு திட்டத்துக்கு 25 லட்ச ரூபாய் நிதி ஒதுக்கும் அளவுக்கு ஜனநாயகத் தன்மையும் பரந்து பட்ட பார்வையும் கொண்ட ஒரு புதிய ஜெயலலிதாவைப் பார்க்கும்போது உண்மையிலேயே பலருக்கும் ஆனந்த அதிர்ச்சியாகத் தான் இருந்திருக்கும்.

ஏற்கனவே தில்லி தமிழ் சங்கம் என்னும் அமைப்புக்கு அளிக்கப்பட்ட தமிழ்த்தாய் விருதினைப் பெற்றுக் கொண்டு அதனைத் தனக்கு மட்டுமே அளிக்கப்பட்ட விருது போல தன்னுடைய அடிப்பொடிகளை வைத்து ஊரெல்லாம் போஸ்டர்களும் பேனர்களும் வைத்துக்கொண்ட டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்தின் செயலாளருக்கு இன்னொரு செட்டப் போஸ்டர் அடித்துக் கொள்ள ஒரு வாய்ப்பினை அளித்திருக்கிறது தமிழக அரசு.

அப்புறம் டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்தின் செயலாளர் தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பாக அடித்து வெளியிடும் போஸ்டரும் பேனரும் அண்ணா திமுக கட்சிக்காரர்களுடன் கடுமையான போட்டியில் ஈடுபடுவதைப் போல உள்ளது. டெல்லி தமிழ்ச் சங்கம் ஒரு பண்பாட்டு நிறுவனம். கட்சி பேதங்களைக் கடந்தது. தலைநகரில் இருப்பதால் தமிழகத்தின் அரசியல் பேதங்களுக்குள் அடங்காத தன்மை கொண்டது. ஆனால் அந்தத் தன்மையை கேள்விக் குறியாக்கி வருகிறது டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்தின் செயலாளர் செட்டப் செய்யும் போஸ்டர்கள்.
தமிழகத்தின் முதல்வரை அதிமுக கட்சியின் தொண்டரடிப் பொடிகளைப் போல புரட்சித்தலைவி – தங்கத்தாய் – அம்மா -என்றல்லாம் விளிப்பது தமிழ்ச் சங்கத்தின் அரசியல் சுதந்திரத் தன்மையை இழிவு படுத்துவது போல இல்லையா?

இந்தப் பட்டங்கள் எல்லாம் சில சலுகைகளுக்காகக் கப்பறை ஏந்தும் கட்சிக்காரர்கள் தங்களின் அரசியல் லாபத்துக்காகக் கொடுப்பதுதானே? இவை எல்லாம் நமக்கு எதற்கு? டெல்லியின் முதல்வரை சின்னப் பெண்களும் பையன்களும் கூட ஷீலாஜி என்று உரிமையுடன் அழைப்பதை நிறைய விழாக்களில் நேரடியாகக் கண்டிருக்கிறேன்.

டெல்லி தமிழ்ச் சங்கத்தைப் பொறுத்தவரையில் மாண்புமிகு தமிழக முதல்வர் என்று அழைத்திருந்தால் போதுமே. தங்கத்தலைவி, புரட்சித்தலைவி சமாச்சாரங்கள் எல்லாம் எதற்கு?

எல்லாம் இருக்கட்டும்.

தமிழக அரசு, தில்லி தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு ஆடம்பர அலங்கார வாயிலுக்காக மேலும் 25 லட்ச ரூபாய் ஒதுக்கட்டும். அதை வைத்து அதன் செயலாளர் டெல்லியின் சுவர்கள் எல்லாம் போஸ்டர்களும் பேனர்களும் வைத்துக் கொள்ளட்டும்.

அதே நேரத்தில் தலைநகரில் ஏழைத் தமிழ்க் குழந்தைகளுக்குக் கல்வி விளக்கேற்றும் வகையில் எட்டாவது பள்ளிக்கும் தமிழக அரசு நிதி ஒதுக்கியிருந்தால், அல்லது இனியும் ஒதுக்கினால் மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்பதுதான் என்னைப் போன்ற பலரின் ஆதங்கமாக இருக்கிறது.

இப்போது கூட ஒன்றும் கெட்டுவிடவில்லை. சற்றுப் பெரிய மனதுடன் தமிழக முதல்வர் இந்தப் பள்ளிகளுக்கு உதவிட முன்வரலாம். இந்தப் புதிய பள்ளி காலத்துக்கும் அவருடைய பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்.

சுருதி நழுவிய சோகம் - நித்யஸ்ரீ மஹாதேவன்

எங்கள் வீட்டுப் பெண் என்று எங்கள் குடும்பத்தில் நாங்கள் எப்போதும் அழைக்கும் நித்ய ஸ்ரீ,

வடக்கு வாசல் இசைவிழாக்கள் அனைத்திலும் கலந்து கொண்டு அற்புதமான தமிழிசை வழங்கி அனைவரையும் நெகிழ வைத்த  நித்யஸ்ரீ,

வடக்கு வாசல் நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்வதற்கு வந்தபோதெல்லாம் தன்னுடைய சகோதரன் வீட்டுக்கு வருவது போன்ற மகிழ்ச்சி தனக்கு உண்டாவதாக பெருமையுடன் அறிவித்த என் அருமை சகோதரி நித்யஸ்ரீ குடும்பத்தில் நிகழ்ந்த சோகம் மிகவும் வருத்தம் அளிக்கிறது.

அவருடைய சோகத்தில் மிகுந்த துயரத்துடன் பங்கேற்கிறேன்.

இதனை எழுதும்போது அவருக்கு தீவிர சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது என்று தொலைக்காட்சி செய்தியில் சொல்கிறார்கள். அப்படி எல்லாம் இல்லை என்று நண்பர்கள் சொல்கிறார்கள்.  இரண்டாவதே உண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்று இறையருளை வேண்டுகிறேன். 
 

எல்லாவற்றையும் தாங்கும் மனத் திடம் இறைவன் அவருக்கு அருள வேண்டும் என்று மனமுருகி பிரார்த்தனை செய்கிறேன்.

நித்யஸ்ரீ மஹாதேவன் தம்பதியருக்கு.அழகான இரு சுட்டிப் பெண் குழந்தைகள்  ஒருமுறை சென்னையில் நடந்த அவருடைய இசை நிகழ்ச்சி ஒன்றில்  நித்யஸ்ரீ பாடிக் கொண்டிருந்தபோது மேடையில் அங்கங்கு  சிதறி இருந்த பூக்களைப் பொறுக்கி அந்தக் குழந்தைகள் இருவரும் விளையாடிக் கொண்டிருந்த காட்சி இன்னும் மனதில் நிற்கிறது.

ஏதோ அவசரத்தில் எதற்கும் கொடுத்து வைக்காத மனிதனாகி விட்டார் மஹாதேவன்.

மனது மிகவும் கனத்து இருக்கிறது.